دوست عزیز و همشهری محترم

قدیم‌ها وقتی برای خرید میوه به مغازه می‌رفتیم، میوه‌ها را داخل پاکت‌های کاغذی قهوه‌ای رنگی می‌ریختند و تحویل مشتری می‌دادند. پاکت‌هایی که از کاغذ کاهی بود و صدای قرچ قرچش آن‌قدر دوست داشتنی بود که از آستانه در همراه بودن صدایش با پدر را نوید می‌داد.

می‌دانستی که همیشه این صدا دست‌های پُر پدر را با خودش دارد. تمام حیاط را هم که می‌دویدی باز برای آن بود که این صدا را در دستان خودت تجربه کنی که حتما چیزی برای تو آن ته و توها جا خوش کرده بود و باید دستان کوچک تو آن را کشف می‌کرد. راستی چیزهای باصرفه‌ای بود.
تازه بعد از خروج از آشپزخانه تبدیل می‌شد به چیزی در مایه‌های کاغذ نقاشی خواهر کوچکت و کاغذی برای تولید انبوه موشک‌های کاغذی.
بعدها فهمیدیم قابل بازیافت در طبیعت هم بوده است، اما امروز نه از آن میوه‌ها خبری هست و نه از آن پاکت‌های کاغذی.
امروزه مهم‌ترین دلیلی که سبب استفاده هرچه بیشتر از کیسه‌های پلاستیکی شده است، قیمت ناچیز آن‌ها در مقایسه با کیسه‌های پارچه‌ای و کاغذی می‌باشد. اما غافل از این موضوع هستیم که هزینه جمع‌آوری، بازیافت، امحاء این مواد و از همه مهم‌تر هزینه زیان و خسارات زیست محیطی ناشی از پراکندگی آن‌ها در محیط زندگی غیرقابل محاسبه و بسیار گزاف می‌باشد.
واین در حالی است كه نایلكس و ظروف پلاستیكی یك‌بارمصرف پلیمری از یكسو، ارز قابل توجهی را به‌خود اختصاص می‌دهد و از سوی دیگر قابلیت بازیافت ندارند و در نتیجه هر روز از این طریق حجم بسیار زیادی به زباله‌های شهری اضافه می‌شود.

پس بیایید برای همیشه جهت کم کردن حجم زباله به پلاستیک نه بگوییم ….
امید است که شما خواننده عزیز و طبیعت دوست با فرهنگ سازی در خانواده خود روزی به این معضل بزرگ پایان دهید .

روابط عمومی شهرداری فومن